عبد الصبور شاهين ( مترجم : سيد حسين سيدى )

261

تاريخ القرآن ( تاريخ قرآن ) ( فارسى )

3 - لا شِيَةَ فِيها « 1 » به رفع جايز است « 2 » ولى قرائت عمومى به فتح [ لاشية ] است . 4 - أُسارى « 3 » به فتح همزه به جاى ضمه ، بر وزن فعالى كه زجّاج آن را در عربى جايز مىداند « 4 » . 5 - حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ « 5 » به فتح « حاء » به جاى كسره [ محلّه ] . ابو حيّان مىگويد : تا آن جا كه ما مىدانيم تنها به ( كسره ) قرائت شده است « 6 » . 6 - فاذا اطبأننتم « 7 » به « باء » به جاى « ميم » [ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ ] . بنا به قول زجاج ، لهجه‌اى است « 8 » . 7 - بل ايّاه يدعون فيكشف ما يدعون اليه ان شاء و ينسون ما يشركون « 9 » . به « ياء » به جاى « تاء » در فعلهاى جمع و اگر چنين قرائت شود ، جايز است « 10 » . 8 - إِلَّا نَكِداً « 11 » به ضم اول و سكون . زجاج مىگويد : چنين قرائتى جايز است « 12 » . 9 - نعمات « 13 » به دو كسر ( اول و دوم ) و « نعمات » به كسر اول و فتح دوم . اين قول ، ابو حاتم است « 14 » .

--> ( 1 ) نك : بقره ( 2 ) ، بخشى از آيهء 71 . [ لا شِيَةَ فِيها ( ماده گاو ) بى نقص است . ] . ( 2 ) شواذ القراءة ، ص 28 . ( 3 ) نك : بقره ( 2 ) ، بخشى از آيهء 85 . [ أُسارى جمع اسير است ] . ( 4 ) شواذ القراءة ، ص 28 . ( 5 ) نك : بقره ( 2 ) ، بخشى از آيهء 196 . [ . . . تا قربانى به قربانگاه نرسيده سر خود را متراشيد ] . ( 6 ) شواذ القراءة ، ص 37 و ابو حيّان ، البحر المحيط ، ج 2 ، ص 75 . ( 7 ) نساء ( 4 ) ، بخشى از آيهء 103 . ( 8 ) الكرمانى ، شواذ القراءة ، ص 64 . ( 9 ) نك : انعام ( 6 ) ، بخشى از آيهء 41 . [ بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ . بلكه تنها او را مىخوانيد و اگر او بخواهد رنج و بلا را از شما دور مىگرداند و آنچه را شريك [ او ] مىگردانيد ، فراموش مىكنيد . ] . ( 10 ) شواذ القراءة ، ص 76 . ( 11 ) نك : اعراف ( 7 ) ، بخشى از آيهء 57 [ إِلَّا نَكِداً - جز اندك و بىفايده ] . ( 12 ) شواذ القراءة ، ص 87 . ( 13 ) نك : ابراهيم ( 14 ) ، بخشى از آيهء 28 . [ . . . نِعْمَتَ . . . ] . ( 14 ) شواذ القراءة ، ص 127 .